De nieuwe asielprocedure
Met ingang van 1 juli 2010 is de asielprocedure ingrijpend gewijzigd. De wijzigingen betreffen
twee hoofdpunten.
Ten eerste wordt gepoogd het ‘hollen of stilstaan’-karakter van de asielprocedure
in te perken. De sneltreinvaart die kenmerkend was voor de procedure in de Aanmeldcentra
was niet geschikt voor serieuze zaken, die echter wel in deze procedure werden afgedaan. De
wetgever wil de sneltrein nu iets langzamer laten rijden, maar er wel meer mensen in zetten.
Dit wordt gedaan ‘vanuit een oogpunt van bescherming.’ De verwachting is dat het afdoeningspercentage in de Aanmeldcentra zal stijgen, van ongeveer 25% naar rond de 40%.
Ten tweede poogt de wetgever, net als bij de invoering van de Vreemdelingenwet 2000 in 2001, bij
de rechtbank een ex nunc-toetsing in te voeren. De eerste poging strandde omdat de Afdeling
bestuursrechtspraak meende dat de bedoeling van de wetgever op basis van de oude tekst niet
in praktijk gebracht kon worden. Daarom wordt de tekst van de wet aangepast.
Naast deze twee hoofdelementen wordt een aantal andere wijzigingen van beperktere strekking doorgevoerd.
In dit artikel (bijgevoegd pdf) worden de wijzigingen behandeld. Daarbij is geprobeerd telkens in te gaan op de vraag of de jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State over de oude bepalingen zijn belang behoudt, of dat deze alleen de oude wettekst betrof en dus voor de interpretatie van de nieuwe niet meer van belang is.
Thomas Spijkerboer
Vrije Universiteit Amsterdam
twee hoofdpunten.
Ten eerste wordt gepoogd het ‘hollen of stilstaan’-karakter van de asielprocedure
in te perken. De sneltreinvaart die kenmerkend was voor de procedure in de Aanmeldcentra
was niet geschikt voor serieuze zaken, die echter wel in deze procedure werden afgedaan. De
wetgever wil de sneltrein nu iets langzamer laten rijden, maar er wel meer mensen in zetten.
Dit wordt gedaan ‘vanuit een oogpunt van bescherming.’ De verwachting is dat het afdoeningspercentage in de Aanmeldcentra zal stijgen, van ongeveer 25% naar rond de 40%.
Ten tweede poogt de wetgever, net als bij de invoering van de Vreemdelingenwet 2000 in 2001, bij
de rechtbank een ex nunc-toetsing in te voeren. De eerste poging strandde omdat de Afdeling
bestuursrechtspraak meende dat de bedoeling van de wetgever op basis van de oude tekst niet
in praktijk gebracht kon worden. Daarom wordt de tekst van de wet aangepast.
Naast deze twee hoofdelementen wordt een aantal andere wijzigingen van beperktere strekking doorgevoerd.
In dit artikel (bijgevoegd pdf) worden de wijzigingen behandeld. Daarbij is geprobeerd telkens in te gaan op de vraag of de jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State over de oude bepalingen zijn belang behoudt, of dat deze alleen de oude wettekst betrof en dus voor de interpretatie van de nieuwe niet meer van belang is.
Thomas Spijkerboer
Vrije Universiteit Amsterdam